Zwangerschapsupdate | Week 36-37

Zwangerschapsupdate | Week 36-37

Wauw, de 37 weken zijn gepasseerd! Iets wat wij én de gynaecoloog totaal niet hadden verwacht ivm haar grootte. Maar het aftellen kan nu echt beginnen en de zenuwen zijn nu ook wel op zijn max geloof ik! – of het moet nog erger worden – De afgelopen twee weken waren weer bewogen weken met aardig wat ziekenhuis bezoekjes. Lees je mee?

Week 36
Ik weet niet waarom ik dit vind, maar 36 weken vind ik een enorme mijlpaal. Ik had namelijk niet verwacht dat we deze week zouden halen. Mijn buik heeft een enorme groeispurt gemaakt en mevrouw beweegt vrolijk verder. Je merkt dat ze bijna geen ruimte meer heeft en elke beweging die zij maakt is dan ook goed te voelen. Wel heb ik deze week een nachtje mogen logeren in het ziekenhuis. Ik was de hele dag al niet fit, veel harde buiken en extreem moe. In de avond zijn wij redelijk op tijd naar bed gegaan, maar toch hielden de harde buiken aan. Na een tijdje aankijken besloten wij toch om even met het ziekenhuis te overleggen of zij nog tips hadden om die buik ontspannen te krijgen. Maar daar werd al vrij snel gezegd dat we toch maar even langs moesten komen om te kijken of het toch geen beginnende weeën waren. Dus op naar het ziekenhuis, met de vluchttas voor de zekerheid. In het ziekenhuis werd ik gelijk aangesloten op het CTG en daar kwam inderdaad uit dat ik continue harde buiken had, maar nog geen weeën gelukkig! Na verschillende testjes en urine onderzoek, wisten ze niet zo goed wat er aan de hand kon zijn en wilden ze voor de zekerheid dat ik daar een nachtje bleef. Het kon zomaar zijn dat het in de nacht nog ging veranderen. Ik kreeg een slaaptabletje en paracetamol voor de harde buiken en uiteindelijk heb ik nog zo’n 3 uurtjes geslapen. De volgende ochtend werd ik weer aan het CTG apparaat gelegd en daarop was te zien dat de harde buiken afnamen – gelukkig – en mocht ik weer lekker naar huis. Verder in de week stond er weer een bezoekje aan de gynaecoloog op de planning. Hier werd ze weer uitgebreid gecheckt en dit zag er prima uit. Ze is zelfs nog een beetje gedraaid waardoor ze er nu perfect voor ligt. Hopen dat ze zo blijft liggen en niet stiekem nog gaat draaien.

Week 37
Na een redelijke schrik van vorige week, begon deze week lekker rustig. Continue riep ik dat ik wel graag wilde bevallen maar op dat moment vond ik dat ze nog wel even mocht blijven zitten. Wispelturig he? We geven de hormonen maar de schuld. Het slapen gaat op en af. Het ene moment draai ik een goede nacht, terwijl het andere moment drama is. Van zondag op maandag was ik om 04.00u klaar wakker door de enorme jeuk op mijn lichaam. Ik kon niet meer stil liggen en was alleen maar aan het krabben. Aangezien mijn schoonzus en zus beide zwangerschapscholestase gehad hebben, besloot ik toch maar even te overleggen met de gynaecoloog. Deze twijfelde geen moment en ik mocht weer gezellig langskomen voor wat onderzoeken. Er werden 3 buizen bloed afgenomen en er werd weer een CTG gedraaid. Dit is standaard als er onderzoeken gedaan worden. Vind ik helemaal niet erg, want minimaal een halfuur naar het hartje luisteren van de mini is echt geen straf. Mijn lever en nierwaarden zagen er goed uit, dus dat was positief. Wel is het wachten nog even op de andere uitslag die uiteindelijk bepalend is voor het beleid. Deze uitslag krijgen wij de komende week bij de gynaecoloog.

Zo, dit waren weer twee bewogen weken. Ik merk aan mezelf bij elk pijntje dat ik me ga afvragen of dit het begin zou kunnen zijn van de bevalling. Heel irritant, maar wel herkenbaar voor meerderen denk ik. Hoelang zou het nog duren voordat ze er is? Wat denken jullie?


Bedankt voor het lezen!

Liefs,
Esmée

Volg:
Esmee
Esmee

Find me on: Instagram | Facebook

Share:

3 Reacties

  1. Avatar
    Anna
    21 januari 2019 / 11:37

    Wat spannend allemaal esmee , ben benieuwd naar je volgende verhaal meisie

  2. Avatar
    Annavanderwerf
    21 januari 2019 / 12:43

    Ben zo benieuwd esmee

  3. Avatar
    Marjan
    23 januari 2019 / 13:01

    Hey Esmee,
    Fijn dat ze nog veilig in je buik zit.
    Wat schrijf je toch prachtig en open over je zwangerschap.
    Behalve iedereen die deze plog volgt is het ook een ware bijzondere schat voor later, voor het meisje in je buik.
    Als het pijntje komt waarmee de bevalling echt begint…dan weet je dat instinctief als moeder.
    Geniet van nu en straks. X
    Grtjs Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?