Zwangerschapsupdate | Week 28-31

Zwangerschapsupdate | Week 28-31

De laatste loodjes zijn in zicht, nog zo’n 8 weken tot de uitgerekende datum. Ik vind dit best wel een mijlpaal. Inmiddels ben ik dus alweer 32 weken zwanger. De afgelopen 3 weken waren weer even spannend. Wilde ze al komen? Heb ik toch wel zwangerschapsdiabetes? Heeft ze afwijkingen? Lees maar mee!

Week 29
Deze week begon even iets minder. Ik had het hele weekend al wat last van harde buiken ondanks dat ik eigenlijk weinig tot niks deed. De maandags hield dit aan en zelfs in rust bleven de harde buiken komen. Ik wist dat ik hier meer kans op had omdat de verloskundige al aangegeven had dat ik redelijk sterke buikspieren heb. Daardoor kan je buik meer gaan tegenstribbelen en krijg je meer last van harde buiken. Maar goed, de maandags kreeg ik het niet meer onder controle dus besloot ik de verloskundige te bellen. Binnen een uur stond zij op de stoep en heeft ze controles uitgevoerd. Ook zij vertrouwde het niet helemaal en stuurde me toch door naar het ziekenhuis. Daar kreeg ik nog uitgebreidere controles, zoals een CTG, urine onderzoek en een inwendige echo. Hier kwamen gelukkig geen gekke dingen uit en mocht ik het thuis afwachten met het advies, nog meer rustig aan doen. Ondertussen ben ik daar redelijk goed in geworden, dus eenmaal thuis plof ik weer op de bank met een nieuwe serie. De rest van de week blijft het gelukkig goed gaan. Wel merk ik dat mevrouw steeds minder ruimte krijgt en dat ze mijn ribben heeft gevonden. Gevoel van blauwe plekken is aanwezig hoor!

Week 30
De harde buiken zijn iets geminderd, maar nog wel duidelijk aanwezig. Zodra ik me wil inspannen, begint mijn buik al tegen te stribbelen. Deze week staat er een controle echo op de planning bij de gynaecoloog. Er is geconstateerd dat mijn placenta aan de lage kant ligt en dit wilde zij bij 30 weken opnieuw bekijken. Dit zag er gelukkig helemaal prima uit en er is dus gewoon kans dat ik ‘normaal’ kan bevallen. Wel komt de gynaecoloog er achter waar mijn harde buiken vandaan kunnen komen. Ik heb veel vruchtwater en het kindje ligt wat voor qua groei. Dit was al iets waar ik rekening mee gehouden had, omdat in onze familie alleen maar grote kinderen voorkomen. Maar met dat vruchtwater had ik even geen rekening gehouden. Aangezien ik eerder een suikertest heb gedaan, wat net op het randje lag, dacht de gynaecoloog dat ik wel eens zwangerschapsdiabetes kon hebben. Een iets hoge suiker, veel vruchtwater en een grote baby. Alle drie de symptomen voor zwangerschapsdiabetes. Ik werd aangemeld bij de interne geneeskunde voor verdere begeleiding. Alleen deze vonden het niet nodig aangezien mijn suikerwaarde nog binnen de normen lag. Dus je raad het al, ik mocht opnieuw voor een suikertest. Echt genieten zeg! Fijnste drankje ever – not -.
Maar goed, alles voor de baby toch? Dus ik melde mij weer nuchter op het laboratorium en deed netjes mee aan de suikertest. Een dag later kreeg ik de uitslag al en deze bleek een stuk lager te liggen dan de eerste test. Geen zwangerschapsdiabetes dus! Maar door dat vele vruchtwater, liet de gynaecoloog het hier niet bij zitten. Ze wilde mij doorsturen voor een GUO, een uitgebreide echo wat niet in ons eigen ziekenhuis kon, maar alleen in het MCL. Ze wilde kijken of er toch niet iets anders aan de hand was – graag alles uit willen sluiten, opzich fijn maar ook wel een beetje eng – Wat wel een positief puntje was deze week, is dat de babykamer in elkaar staat. De laatste dingen moeten nog worden opgehangen, maar ik ben nu al zo ontzettend blij met het eindresultaat. Daar binnenkort meer over op de site!

Week 31
Gelukkig konden we deze week al terecht voor de GUO en ging mijn moeder gezellig met mij mee. Ik verwachtte er niet teveel van, aangezien ons meisje ook helemaal goedgekeurd is tijdens de 20 weken echo. Maar ondanks dat, spoken de afwijkingen toch wel door je hoofd heen. Gelukkig hadden wij een hele lieve echoscopiste die bij alles duidelijke uitleg gaf. Het ging precies hetzelfde als de 20 weken echo, dus van top tot teen werd ze beoordeeld. Dit zag er gelukkig allemaal heel goed uit. Wat voelde dat als een opluchting zeg! Ondanks dat je stiekem weet dat het goed zit, is een bevestiging krijgen altijd fijn. Op deze echo was zelfs te zien dat ze al een redelijk bos haar heeft en dat maakt mij nog nieuwsgieriger dan ik al was. Ik ben ZO benieuwd hoe ze er uiteindelijk uit ziet. Nog zo’n 9 weekjes wachten, dan weten we het. Spannend he!?

De komende week staat er weer een nieuwe groei echo op de planning bij de gynaecoloog. Ik ben heel benieuwd hoe het er dan voor staat. Over twee weken praat ik jullie weer bij!

Bedankt voor het lezen!

Liefs,
Esmee

Volg:
Esmee
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?