Mijn verlof zit er op..

Mijn verlof zit er op..

Na 8 (!) maanden thuis te hebben gezeten, is het weer zover. Ik ga weer aan het werk! Ook weer even iets voor mezelf doen en even geen mama zijn.. Aan de ene kant heb ik er enorm veel zin in, maar aan de andere kant vind ik het ook een ‘slik’ momentje.. Ik zou na mijn verlof 34 uur blijven werken, maar toch heb ik me bedacht en dat gaf een hele andere wending.. Lees maar mee!

| Ziektewet |

Zoals de meesten van jullie weten kwam ik met 21 weken zwangerschap in de ziektewet terecht door mijn heftige nierstuwing. Ik heb daarna nog een paar ochtenden geprobeerd te werken, maar toen kwamen de harde buiken waardoor dat ook niet meer ging. In overleg met de gynaecoloog en mijn werkgever hebben we toen besloten dat ik vervroegd met ‘verlof’ ging.

| Mijn gedachte |

Tijdens mijn zwangerschap heb ik altijd volgehouden dat ik na mijn zwangerschap weer 34 uur kwam werken. Ik wilde een hardwerkende moeder zijn en Lynn zou daarom naar de opvang gaan of opgevangen worden door mijn schoonzus. Een prima oplossing! Tenminste.. dat dacht ik. De laatste twee weken van de zwangerschap begon ik iets te twijfelen of ik hier wel goed aan zou doen, maar heb er toen weinig mee gedaan. Maar na de bevalling wist ik meteen dat ik haar niet zoveel weg wilde brengen zoals in de planning stond..

Maar wat doe je dan? Minder uren draaien is geen optie omdat je dan voor de opvang gaat werken en helemaal stoppen met werken wil je ook niet. Het handige aan mijn beroep is, dat ze altijd en overal wel assistentes nodig zijn. Ik informeerde bij mijn oude werkgever en zij stonden te springen dat ik weer terug wilde komen – bij wijze van dan – Alles werd geregeld bij mijn nieuwe-oude werkgever en toen kwam het moeilijkste. Ontslag nemen bij mijn huidige werkgever.. Iets waar ik enorm tegen op zag omdat ik altijd een grote mond had gehad dat ik wel terug zou komen voor 34 uur met een kleintje. Gelukkig werd dit door de meesten goed opgevangen, maar toch voelde het voor mij enorm lullig. Eerst al in de ziektewet, dan zwangerschapsverlof en daarna niet meer terugkomen. Als ik dit van te voren had geweten, had ik het natuurlijk anders gedaan. Maar ik had niet verwacht dat mijn ‘’moedergevoelens’’ deze wending zouden geven.

| En nu?|

Nu ga ik weer terug naar mijn oude werkgever en ga ik weer onregelmatig werken. Ik krijg een contract van 16 uur en dat zijn ongeveer 3 diensten in de week (van 5 a 6 uur lang ongeveer). Doordeweeks beginnen de diensten vanaf 17.00 uur en in het weekend heb je verschillende tijden. Aangezien Danny meestal tot 16.00 uur werkt, kunnen wij elkaar mooi afwisselen wat Lynn betreft en kunnen wij haar zelf opvoeden in plaats van dat de opvang dat doet. Voor mijn gevoel is dit de beste keuze, ook omdat ik Lynn dan minder vaak hoef te missen.. – emo mom – Vanaf maandag draai ik weer mee in mijn oude team. Ik heb er in ieder geval weer enorm zin in! 

Hoe doen jullie dat? Werken met een kleintje? Is dat wat te combineren?

Bedankt voor het lezen!

Volg:
Esmee
Esmee

Find me on: Instagram | Facebook

Share:

2 Reacties

  1. Avatar 3 mei 2019 / 05:45

    Stoere beslissing! Helemaal niet erg om op je beslissing terug te komen, toch? Wat voor werk doe je eigenlijk?

    Wij werken allebei onregelmatig en hebben 1 vaste dag kdv voor de kinderen en de rest past oma op. Dat gaat vaak om niet meer dan 4 dagdelen of een paar uurtjes per maand.

    • Avatar
      Esmee
      Auteur
      3 mei 2019 / 07:41

      Dankjewel voor je lieve reactie. Nee achteraf niet, maar toch geeft het een schuldgevoel ofzo.
      Ik ben doktersassistente en ga nu op de spoedzorg werken!

      Goed geregeld, vind het knap dat jullie dat zo doen en vaak ook nog quality time hebben met de familie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Zoek je iets?